پیشنهادهایی برای تنها خوابیدن فرزندتان

از سال‌های ابتدایی تاریخ بشریت، کودکان برای در امان ماندن کنار والدین خود می‌خوابیدند. به همین دلیل خردسالان به طور طبیعی وقتی در تاریکی تنها می‌مانند، مضطرب می‌شوند. مغز آنها به دنبال امنیتی که در کنار والدین‌شان دارند، می‌گردد. برای تنها خوابیدن فرزند، لازم است که از سر شب آرامش داشته باشند، احساس امنیت کنند و حتی زمانی که والدین‌شان در اتاق حضور ندارند، اعتماد به نفس خواب داشته باشند. به تدریج با افزایش اعتماد به نفس خواب کودکان، آنها ایمن بودن را بیشتر درک می‌کنند و متوجه می‌شوند که اتاق‌شان یک فضای امن و محافظت شده است. این موضوع نیاز آنها به حضور والدین را در طول شب کمتر کرده و باعث می‌شود همه‌ی افراد خانواده هم خواب راحت‌تری داشته باشند. در این مطلب از سایت راکبی راه‌های تقویت اعتماد به نفس کودک در تنها خوابیدن را با هم مرور خواهیم کرد.

3 راه برای تنها خوابیدن فرزند و داشتن اعتماد به نفس در خواب

برای اینکه بچه‌های کوچک ما در اتاق خودشان احساس امنیت بیشتری داشته باشند، چند راهکار اساسی وجود دارد. فقط توجه داشته باشید که صبوری کلید اصلی موفقیت شما در تنها خوابیدن فرزندتان است. برخی کودکان سریع‌تر از هم‌سالان خود اعتماد به نفس خواب را به دست می‌آورند، اما بیشتر بچه‌ها حتی چند سال طول می‌دهند که به اتاق خودشان و تنهایی خوابیدن عادت کنند. اگر عادات خواب فرزندتان در عرض چند ماه درست نشد، نامید نشوید. استرس شدید شما روی اضطراب فرزندتان تاثیر منفی می‌گذارد.

به ناراحتی فرزندتان اهمیت دهید

به طور فطری والدین با شنیدن صدای گریه‌ی فرزندشان در طول شب، به سراغش می‌روند. بعضی‌ها در گذشته به والدین توصیه می‌کردند که گریه‌های شبانه‌ی فرزند خود را نادیده بگیرند و به آنها بی‌اعتنایی نکنند. دلیل آنها برای این توصیه‌ها این بود که فکر می‌کردند وادار کردن بچه‌ها برای تنهایی کنار آمدن با ترس‌های شبانه، بهترین راه است. خوشبختانه تحقیقات مدرن این تصور غلط منسوخ را رد کرده است.

نادیده گرفتن ناراحتی های شبانه‌‌ی کودک به افزایش اضطراب او در دراز مدت منجر می‌شود و هیچ تاثیر مثبتی در استقلال و تنها خوابیدن فرزند شما ندارد. از طرفی پاسخ سریع و محبت‌آمیز به فرزندتان، یکی از بهترین راه‌ها برای نشان دادن امنیت او است. وقتی به گریه‌های کودک پاسخ داده می‌شود، آن کودک متوجه می‌شود که مادر و پدر همیشه در نزدیکی و آماده‌ی محافظت از او هستند، حتی اگر در یک اتاق نباشند.

در بسیاری از فرهنگ‌ها والدین به کودک نوپای خود اجازه می‌دهند در اتاق‌شان بخوابد، زیرا در این سن بچه‌ها ترس بیشتری از تنها خوابیدن دارند. اگر بتوانید تخت جداگانه‌ای را در همان اتاق خودتان برایش بگذارید، نیاز کودک به احساس محافظت شدن و امنیت در شب را برطرف می‌کند. اکثر بچه‌ها به طور طبیعی تا چهار یا پنج سالگی، خودشان آماده می‌شوند برای خوابیدن به اتاق خودشان بروند.

به حرف فرزندتان گوش دهید

اکثر والدین با یک شی حواس‌پرت‌کن مثل پستانک و شیشه شیر یا حتی دادن کمی خوراکی به اضطراب شبانه‌ی بچه‌ها پاسخ می‌دهند. به جای اینکه حواس کودک را از ترسش پرت کنید، علت آن را ریشه‌یابی کنید. ببینید چه چیزی باعث بیدار شدن فرزند شما می‌شود. اغلب کودکان سالم شب‌ها از خواب بیدار می‌شوند زیرا هنوز در مورد اتفاقاتی که در طول روز برای‌شان رخ داده است ناراحت یا نگران هستند. اما زمانی که بتوانند آن احساسات را بیان کنند، با آرامش می‌خوابند. منحرف کردن ذهن بچه‌ها شاید تسکین‌دهنده باشد، اما تا زمانی که احساسات عمیق‌تر آنها پردازش نشود، مدام در طول شب بیدار می‌شوند.

یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از بیدار شدن در شب، گوش دادن فعالانه به صحبت‌های کودک در طول روز است: وقتی او ناراحت است، اجازه دهید گریه کند یا در حد رفتارهای منطقی عصبانی شود. هنگام عصبانیت کودک مراقب باشید که رفتارهای مخرب مانند: کتک زدن از او سر نزند. وقتی که در بیان احساسات خود ناتوان می‌شود، از او بپرسید که چه مشکلی دارد و به او کمک کنید تا احساسات خود را شناسایی کرده و آنها را بیان کند.

گریه‌های بی‌دلیل او را جدی بگیرید. شاید از نگاه شما موضوعاتی که برای آن گریه می‌کند جزئی باشد، اما از نظر کودک مساله خیلی مهم است. بچه‌ها وقتی تنش‌های زیادی را تحمل کرده و خودخوری می‌کنند، با تلنگری کوچک بغض‌شان می‌ترکد. در چنین شرایطی نزدیک او بمانید و به او اجازه دهید احساسات خود را رها کند. برای رفع مشکل مورد نظر عجله نکنید (به شرطی که جدی نباشد) و فرزندتان را به خاطر واکنش بیش از حد سرزنش نکنید.

وقتی از شرایط پر استرس فرزندتان اطلاع دارید، باید برای تنها خوابیدنش یک چراغ کم نور را روشن کنید تا او بتواند شما را ببیند و تا زمانی که آرام شود به او توجه کامل داشته باشید. اجازه دهید تا زمانی که تنش‌های خود را به طور کامل رها نکرده، گریه کرده یا غر بزند. به او یادآوری کنید که او در امان است و شما همیشه در کنارش هستید.

خواب روزانه را مدیریت کنید

بچه‌هایی که در طول شب چندین بار بیدار می‌شوند، نمی‌توانند خواب لازم بدن‌شان را تامین کنند. استراحت کافی برای سلامت جسمی و روحی ضروری است. اگر کودک شما مستعد بیدار شدن در شب است، شاید در طول روز لازم باشد که خواب از دست رفته‌ی شبانه‌اش را جبران کند.

از طرفی باید برای خواب نیمروزی او هم مدیریت صحیحی داشته باشید. همه‌ی ما اگر در طول روز خواب زیادی داشته باشیم، خواب شب‌مان به هم می‌ریزد. برای اینکه فرزندتان خودش با پای خودش به اتاقش برود، لازم است که خسته باشد. فعالیت‌های روازنه میتوانند یک خواب عمیق شبانه را به او هدیه دهند.

کلام آخر

اگرچه زمان زیادی طول می‌کشد تا اکثر کودکان اعتماد به نفس کامل خواب را پیدا کنند، اما بعد از مدتی که تصمیم به تنها خوابیدن فرزندتان گرفتید، حتما شاهد پیشرفت‌های تدریجی او خواهید بود. ممکن است کودک شما گاهی در طول شب از خواب بیدار شود، اما کم‌کم آرامش و اعتماد به نفس بیشتری برای تنها خوابیدن پیدا می‌کند. به علاوه در سن سه یا چهار سالگی، باید شاهد بهبود پایدار در کیفیت و مدت خوابش باشید. اگر کودک شما پس از شش سالگی باز هم اضطراب شبانه یا هراس‌های مکرر دارد، باید با یک مشاوره‌ی کودک یا درمانگر مشورت کنید.